Wydanie bieżące

1 maja 9 (177) / 2011

Justyna Kocur,

WIERSZE

A A A
Mała Rosemarie

Mała Rosemarie wydeptuje ścieżkę
choć na wystawach wciąż święta
nie trafiła pod pióro Andersena

Mała Rosemarie wydeptuje ścieżkę
pomaga jej w tym pokruszone szkło
i wyciągnięty z ramy obrazek
jeszcze nie wie że liczy się prostokątność

Mała Rosemarie nie wyprowadza psa
nie nosi soczewek kontaktowych
to utrudnia jej relacje towarzyskie

Mała Rosemarie zakłada wysokie buty
nie chce dorosnąć ale nikogo nie pytają
niektórzy twierdzą że czas nie istnieje
ona też czasem ukrywa prawdę

Mała Rosemarie przychodzi i odchodzi
od zmysłów zaplątanych w sukienkę
ludzie zrzucają kamienie z serca
Rosemarie dławi się tlenem i potyka