Wydanie bieżące

1 kwietnia 7 (247) / 2014

Dominik Szcześniak,

NIEDALEKO PADA JABŁKO...

A A A
Po naszpikowanych intertekstualnymi smaczkami „Czarnych aktach” oraz trylogii „Stulecie” Alan Moore i Kevin O’Neill powracają do przygodowo-rozrywkowych standardów, wyznaczonych przez dwa pierwsze tomy „Ligi Niezwykłych Dżentelmenów”. Tym razem, mnożąc nawiązania do prozy Edgara Allana Poe i Howarda Phyllipsa Lovecrafta, brytyjski duet opowiada o córce kapitana Nemo – Janni Dakkar. Poprzez perypetie głównej bohaterki – technologicznej piratki, która po swym ojcu odziedziczyła „Nautilusa” – Moore ukazuje de facto losy siejącego grozę indyjskiego księcia. W myśl powiedzenia, że niedaleko pada jabłko od jabłoni, obarczył Janni cechami jej rodzica: ambicją, uporem i… sercem z lodu.

Znudzona grabieżami i z lekceważeniem spoglądająca na nowe łupy bohaterka postanawia udać się śladami ostatniej ekspedycji kapitana Nemo wprost na Antarktydę, mając w świadomości straszny bilans tejże eskapady: śmierć całej załogi oraz szaleństwo jej ojca. Przemierzając odległe krainy, Janni będzie czuła na swoich plecach oddech wysłanych za nią w pościg trzech amerykańskich badaczy – wynalazców, którzy (co ciekawe) w pewnym sensie również ucieleśniają dziedzictwo legendarnego pirata.

W stosunkowo prostą historię przygodową autorzy wpletli kilka interesujących zabiegów narracyjnych, świetnie ukazując zagubienie ekipy Janni Dakkar po wejściu na płaskowyż czy finałową batalię pośród Gór Szaleństwa. Moore i O’Neill naszpikowali swój najnowszy album sensacyjną akcją, minimalizując poziom erudycyjnych nawiązań. Co jednak nie oznacza, że wcale ich nie ma.

Kevin O’Neill na kartach „Serca z lodu” potwierdza swoją opinię solidnego artysty. Pracuje w tym samym rygorze, jaki narzucił sobie w pierwszych tomach serii, preferując podział plansz na równe kadry i serwując co jakiś czas stronę z przyciągającą oko dominantą. Z jego kreską idealnie współgrają kolory Bena Dimagmaliwa. Zimne pejzaże Antarktydy w jego ujęciu zyskują przeróżne barwy – od błękitu, poprzez zieleń, na szalonej czerwieni kończąc. Pierwszy tom serii o przygodach Janni Dakkar jest typową pulpą, stworzoną ku uciesze fanów.

Oto komiks będący odpoczynkiem po gęstych od kryptocytatów poprzednich dokonaniach duetu Moore/O’Neill. Na Zachodzie ukazał się właśnie drugi tom cyklu, zatytułowany „The Roses of Berlin”, którego przykładowe plansze pozwalają wysnuć wniosek, iż tematyka awanturniczo-rozrywkowa zagości na łamach serii na dłuższy czas.
Alan Moore, Kevin O’Neill: „Nemo: Serce z lodu” („Nemo: Heart of Ice”). Tłumaczenie: Paulina Braiter. Wydawca: Egmont Polska, Warszawa 2014.