Wydanie bieżące

15 listopada 22 (70) / 2006

JAZDA OBOWIĄZKOWA

A A A
„Tratwa Meduzy”. Wystawa współczesnej sztuki izraelskiej. Królikarnia. Oddział Muzeum Narodowego w Warszawie, ul. Puławska 113a. 16 listopada – 10 grudnia 2006.

„Tratwa Meduzy” jest pierwszą tak dużą prezentacją współczesnej sztuki z Izraela i zarazem izraelskiej sztuki kobiecej w Polsce. Kuratorka Naomi Aviv do uczestnictwa w wystawie zaprosiła 19 uznanych w świecie izraelskich artystek oraz dwóch artystów, którzy w swoich pracach, w bardzo różnorodny sposób i posługując się różnymi mediami, nawiązując do mitu Meduzy, podejmują problem tożsamości. Tożsamości, która w „płynnej nowoczesności”, by posłużyć się określeniem zaproponowanym przez Zygmunta Baumana, nie jest już jednoznaczna i wyraźnie zdefiniowana, domaga się dookreślenia „tu i teraz”. Wystawa stawia pytania o tożsamość kobiecą (a poprzez opozycję – także o męską), w aspekcie zarówno seksualnym, jak kulturowym, społecznym i narodowym.



Jonas Mekas „Świętowanie małego i osobistego w epoce wielkości”. Fotografia, instalacje, projekcje filmowe. Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski. Warszawa, al. Ujazdowskie 6. 13 października – 26 listopada 2006.

Jonas Mekas jest najwybitniejszym artystą litewskim, działającym w USA, pozostając od lat 60. do dnia dzisiejszego czołową postacią nowojorskiej awangardy filmowej. Wystawa prezentuje niepowtarzalny język filmu eksperymentalnego Mekasa - styl filmów-dzienników zwany personal cinema oraz przedstawia jego życiorys — symptomatyczny dla artysty awangardy XX wieku — uciekiniera ze wschodu, realizującego na swój sposób „American Dream” w Nowym Świecie. Artysta pracę filmowca i poety łączył z obowiązkami działacza – założył pierwszą spółdzielnię niezależnych filmowców w Stanach Zjednoczonych, działającą do dziś Anthology Film Archives. Był także aktywnym krytykiem i założycielem periodyku o filmie awangardowym „Film Culture”.

Na retrospektywną wystawę oprócz fotografii z filmów prezentowane są instalacje z pracami Mekasa na taśmie wideo z lat 1987 – 2005 (wczesne filmy pokazują początkowe zmagania artysty z nowym narzędziem pracy, jakim jest kamera wideo — sam Mekas przyznaje, że dopiero po 15 latach pracy z kamerą wideo udało mu się w pełni opanować to narzędzie), instalacje na ekranach plazmowych i projekcje na dużym ekranie krótkich filmów z lat 1966 – 2005 oraz powtarzalne projekcje najważniejszych filmów artysty na dużym ekranie w systemie jeden tytuł w jednym dniu tygodnia.



Piotr Młodożeniec „Kinematograf”. Galeria Zderzak. Kraków, ul. Floriańska 3. 23 listopada – 9 grudnia 2006.

W dziesięć lat po swojej indywidualnej wystawie w Zderzaku Piotr Młodożeniec powraca. Wystawa Artysty będzie przeglądem jego krótkich filmów animowanych i prac na papierze z ostatnich pięciu lat. Swoją premierę będzie miał filmik – tytułowy Kinematograf, przygotowany specjalnie na pokaz w Zderzaku.



„Co z nami teraz będzie? / Kolekcja prywatna”. Galeria Potocka.
Kraków, Pl. Sikorskiego 10. 23 listopada – 15 grudnia 2006.


„Co z nami teraz będzie?” Udział biorą: Kuba Bąkowski, Rafał Bujnowski, Oskar Dawicki, Josef Dabernig, Stanisław Drożdż, Matthias Hermann, Koji Kamoli, Andreas Kaufmann, Milan Kniżak, Karolina Kowalska, Paweł Książek, Robert Kuśmirowski, Piotr Lutyński, Małgorzata Markiewicz, Bogdan Perzyński, David Rabinowych, Daniel Rumiancew, Jadwiga Sawicka, Janek Simon, Łukasz Skąpski, Mikołaj Smoczyński, Grzegorz Sztwiertnia, Monika Wiechowska, Jacek Zachodny, Otto Zitko.
„Kolekcja prywatna”. Udział biorą: Jerzy Bereś, John Blake, Rafał Bujnowski, Stanisław Drożdż, Paweł Freisler, Nan Hoover, Uwe Max Jansen, Herakliusz Lubomirski, Vlado Martek, Tomasz Osiński, Ben Patterson, Michelangelo Pistoletto, Zbigniew Sałaj, Zbigniew Warpechowski, Peter Weibel, Anastazy B. Wiśniewski

Najnowszy projekt prezentowany w Galerii Potocka powstał z okazji dwudziestolecia galerii oraz z powodu przeniesienia jej siedziby na krakowski Kazimierz. Będzie to więc ostania wystawa zorganizowana na Placu Sikorskiego 10 - nasze pożegnanie z pewnym etapem funkcjonowania tej niewielkiej instytucji, podsumowanie i jednocześnie spojrzenie z nadzieją w przyszłość... Wystawa ta ma charakter labiryntu, zorganizowana zostanie w pustej już przestrzeni galerii. Dzieli się na dwie części: „Co z nami teraz będzie?” oraz „Kolekcja prywatna”.

W części pierwszej: „Co z nami teraz będzie?” udział biorą artyści związani z galerią. Z założenia jest to wielowątkowa prezentacja różnych postaw artystycznych. Poświęcona jest galerii - historii i tożsamości miejsca oraz pytaniom „ostatecznym”, na które nie znajdujemy odpowiedzi… Mamy więc z jednej strony odwołanie się do tego co było - pojawia się tutaj w wielu pracach melancholia, przywołanie sentymentalnych i prywatnych historii, pada pytanie o sens i kruchość naszej egzystencji, o wartość wspomnień i o to jaką rolę odgrywają w naszym życiu. Z drugiej strony pada pytanie o przyszłość. Na wystawie pojawi się też motyw „zaklinania” i „odczarowywania” miejsca. Tytuł zainspirowany został egzystencjalnym i właściwie retorycznym pytaniem, które często zadaje mi mój przyjaciel i artysta - Daniel Rumiancew.

Część druga – „Kolekcja prywatna” – to szczególny pokaz kolekcji, jaką gromadzi od ponad dwudziestu lat dyrektor galerii Maria Anna Potocka. Zamierzeniem projektu jest prezentacja dzieł, które wymykają się klasyfikacjom, zawieszonych pomiędzy sztuką a pozostałością po niej. To dzieła wykonane spontanicznie, gadżety, rysunki na serwetkach, szkice idei, obiekty które pozostały po performance. To elementy większych całości, często rzeczy pozbawione już swojego kontekstu. Zbiory te składają się na bardzo prywatną historię i jednocześnie są niezwykłym śladem obecności artysty w galerii. Ta część wystawy zadaje wiele ważnych pytań o definicje dzieła sztuki i kolekcji, o miejsce artysty w muzeum i wreszcie jak dziś powinny wyglądać same muzea. „Kolekcja prywatna” jest też ważną wypowiedzią na temat tożsamości samego miejsca i jego historii, dlatego zbiór ten prezentowany jest w ramach „projektu pożegnalnego” w Galerii Potocka.



Wojtka Wieteski „Stacja Warszawa (do felietonów Agaty Passent)”. Galeria Fotografii Yours Gallery. Warszawa, Krakowskie Przedmieście 33. 8 – 30 listopada 2006.

Fotografie do projektu „ Stacja Warszawa“ powstały w ciągu ostatnich dwóch lat. W swoim pierwotnym zamyśle były „zamówione“ jako ilustracje do felietonów Agaty Passent przez samą Autorkę. Ostateczny kształt fotograficzny projektu złożony jest z kilku wątków stylistycznych. Tak więc są tu fotografie kolorowe i czarno-biale, w różnych formatach: od panoramicznych po kwadrat; oraz wielotematyczne: architektura, martwa natura, zwierzęta, plener miejski, wnętrza i najważniejsze: człowiek czyli Warszawiak. Felietony Agaty Passent skupiają się przede wszystkim na stylu życia mieszkańców Warszawy. W efekcie końcowym to człowiek zdominował cały cykl, bo miasto bez człowieka to tylko scenografia bez ruchu i emocji. Nie interesowały mnie folderowe pejzaże i puste ulice. Nie wszystkie fotografie są bezpośrednią ilustracją tekstu, część z nich tylko luźno inspiruje się nastrojem, miejscem akcji, jedną z postaci czy ironiczną uwagą felietonistki. Na całość projektu składa się 60 fotografii.



„Touch My Shadows. Nowe Media z Kolekcji GOETZ w Monachium”. Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski. Warszawa, Al. Ujazdowskie 6. 1 grudnia 2006 – 27 lutego 2007.

Na wystawie w Zamku Ujazdowskim zostaną zaprezentowane prace cenionych i znanych artystów z całego świata, wykorzystujących w swojej twórczości nowe media: Doug Aitken (USA), Chantal Akerman (Belgia), Francis Alys (Belgia, Meksyk), Janine Antoni (Bahamy, USA), Kutlug Ataman (Turcja), Christoph Brech (Niemcy), Janet Cardiff (Kanada) / George Bures Miller (Kanada), David Claerbout (Belgia), Rineke Dijkstra (Holandia), Tracey Emin (Wielka Brytania), Steve McQuenn (Wielka Brytania), Jeanne Faust (Niemcy), Peter Fischli (Szwajcaria) / David Weiss (Szwajcaria), Douglas Gordon (Wielka Brytania), Mona Hatoum (Liban, Wielka Brytania), Teresa Hubbard (Irlandia, USA) / Alexander Birchler (Szwajcaria, USA), Issac Julien (Wielka Brytania), William Kentridge (Republika Południowej Afryki), Annika Larsson (Szwecja), Mark Leckey (Wielka Brytania), Christian Marclay (Szwajcaria, USA), Bjorn Melhus (Niemcy), Aernout Mik (Holandia), Gabriel Orozco (Meksyk), Ulrike Ottinger (Niemcy), Jaroen de Rijke (Holandia, Willem de Rooij (Holandia), Pipilotti Rist (Szwajcaria), Diana Thater (USA), Wolfgang Tillmans (Niemcy), Rosemarie Trockel (Niemcy), Gillian Wearing (Wielka Brytania).

Celem wystawy „Touch My Shadows. Nowe media z kolekcji Goetz” jest zaprezentowane polskiej publiczność dzieł najważniejszych współczesnych artystów o międzynarodowej renomie, pracujących w najbardziej prężnie rozwijającej się technice sztuki współczesnej, w technice nowych mediów (filmy wideo, instalacje wideo).

Wystawa odbędzie się dzięki udostępnieniu części zbiorów jednej z największych na świecie kolekcji sztuki multimediów – kolekcji Goetz z Monachium. To wyjątkowe wydarzenie artystyczne będzie okazją do zainicjowania dyskursu o kolekcji i kolekcjonowaniu sztuki najnowszej w kontekście istniejącej Międzynarodowej Kolekcji Sztuki Współczesnej w CSW Zamek Ujazdowski, jak również umożliwi stworzenie platformy wymiany doświadczeń w kontekście nowopowstającego Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.
Poprzez wystawę ”Nowe media z kolekcji Goetz” CSW Zamek Ujazdowski pragnie pokazać naszej publiczności twórczość artystów urodzonych w latach 60. i 70., których prace są od początku lat 90. konsekwentnie pozyskiwane przez właścicielkę kolekcji Panią Ingvild Goetz. Przede wszystkim chcemy zaprezentować twórczość wybitnych artystów, których prac nie udało nam się dotąd pokazać w Polsce.