ISSN 2658-1086
Wydanie bieżące

1 lutego 3 (75) / 2007

POLECAMY

A A A
Paweł Sala „Spalenie matki”. Reż. Michał Kotański. Scenografia: Paweł Walicki. Występują: Piotr Jankowski, Tomira Kowalik, Michał Kowalski, Marzena Nieczuja-Urbańska, Florian Staniewski. Teatr Wybrzeże, Malarnia. Prapremiera 10 lutego 2007.

Najbliższa premiera Teatru Wybrzeże to „Spalenie matki" Pawła Sali w reżyserii Michała Kotańskiego. Premierowy pokaz odbędzie się 10 lutego, o godzinie 19.00 na scenie Malarnia w Gdańsku.

„Spalenie matki” Pawła Sali to rzecz o konsekwencjach płynących z odmowy wzięcia odpowiedzialności za własne życie oraz o lęku przed podejmowaniem istotnych decyzji. Główny bohater Karol, męski stripteaser, towarzysząc chorej na raka matce wkracza w świat rzeczywistości realnej. Choroba budzi w nim nieznane albo spychane dotąd uczucia i refleksje. Cierpienie, którego doświadcza, dotyka również innych bohaterów sztuki. Jego partnera Piotra, pracownika dużej korporacji, który dla awansu postanawia ożenić się z koleżanką z pracy, przygodnych kochanków, w ramionach których Karol próbuje zagłuszyć swoje emocje oraz Laurę, trzydziestokilkuletnią businesswoman, która małżeństwem z gejem usiłuje przełamać swoją, wypełniona pracą oraz wizytami w męskim klubie go-go, samotność.

Styl życia młodych, ambitnych, dbających o wygląd i nieźle zarabiających bohaterów, poddany zostaje demistyfikacji. Autor nie poprzestaje jednak na krytycznym opisie rzeczywistości. Zadane przez Karola pytanie „kto rozrzuci nasze prochy?” kieruje obecną w „Spaleniu matki” refleksję poza socjologiczny opis. Jak podkreśla reżyser Michał Kotański, „Spalenie matki” to przede wszystkim sztuka o ludziach unikających podejmowania ważnych wyborów w życiu. Wyborów świadomych, które świadczą o odpowiedzialności, a tym samym podjęciu życiowych wyzwań. Zarówno na płaszczyźnie prywatnej, jak i społecznej „jesteśmy nigdzie” – podkreśla Kotański. Jako ludzie i jako Polacy nie wiemy, kim jesteśmy. W związku z tym mamy niewiele do zaoferowania.

W przypadku Karola, homoseksualisty, odpowiedź na pytanie „kim jestem?” wydaje się jeszcze trudniejsza. Wydaje mu się, że stać go na radykalne decyzje, jednak cierpienie i bezradność, których doświadcza, obnaża pozorność jego wyborów.



Paweł Sala - absolwent Wydziału Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Reżyser teatralny i filmowy, dokumentalista. Autor filmów: Anioł, Zdjęcie z krzyża, Na tyłach Wszechświata, Siostry. Na planie Pianisty zrealizował film dokumentalny Statyści. Autor sztuk: Gang Bang albo syndrom Sztokholmski, Od dziś będziemy dobrzy (wydana w antologii Pokolenie porno), Mortal Kombajn, Syn Królowej Śniegu, Ciemno wszędzie, Szwaczki, Ifigenia – moja siostra. Jego tekst Ciemno wszędzie zdobył I nagrodę w konkursie dramaturgicznym Dialogu i Starego Teatru. Jest współzałożycielem dramaturgicznej Grupy G8.

Michał Kotański - absolwent Wydziału Reżyserii Dramatu krakowskiej PWST. Asystent reżysera w spektaklach: Żołnierz i bohater (reż. Jerzy Goliński, Teatr im. J. Słowackiego w Krakowie), Bułhakow (reż. Michał Wojtyszko, Teatr im. J. Słowackiego w Krakowie). Wyreżyserował min.: Polaroidy (Teatr Stary w Krakowie), Tajemna ekstaza (Teatr Powszechny w Warszawie), Mr Love (Krakowski Teatr Scena STU), Komediant (Teatr im. Horzycy w Toruniu), Językami mówić będą (Narodowy Stary Teatr w Krakowie).
Oprac. na podstawie materiałów Teatru Wybrzeże