Wydanie bieżące

1 stycznia 1 (337) / 2018

Przemysław Pieniążek,

NIE LUBIĘ PONIEDZIAŁKU (THE BLACK MONDAY MURDERS. TOM 1: CHWAŁA MAMONIE)

A A A
Szkoły czarnej magii jako kartele bankowe kontrolujące całe społeczeństwa? Diabelskie siły działające w szeregach Międzynarodowego Funduszu Walutowego? To tylko niektóre z wątków poruszanych przez Jonathana Hickmana („East of West”) w ramach serii „The Black Monday Murders”, będącej błyskotliwym połączeniem czarnego kryminału i okultystycznego horroru w niecodzienny sposób ukazującym, czym NAPRAWDĘ jest potęga brudnych pieniędzy.

„Chwała mamonie” w brawurowy wręcz sposób wprowadza czytelnika w świat finansjery oraz pradawnych kultów, wyjaśniając przy tym, dlaczego niemal wszystkie mniejsze i większe krachy giełdowe (także pamiętny czarny poniedziałek A.D. 1987) w USA zaczęły się w październiku. Ponadto przekonamy się, że historia Wall Street spisana jest krwią – również pechowych inwestorów, którzy pamiętnego roku 1929 wcale nie wyskakiwali z okien. A przynajmniej nie dobrowolnie.

Snując trzymającą w napięciu, okraszoną retrospekcjami opowieść o burzliwych dziejach Banku Inwestycyjnego Caina-Kankrin, Hickman wplata do wielowątkowej fabuły motyw policyjnego śledztwa w sprawie brutalnego morderstwa popełnionego w dzielnicy finansowej. Dochodzenie prowadzi charyzmatyczny detektyw Theodore Dumas, który z niejednego pieca chleb jadł. Ale nawet on nie będzie przygotowany na manifestacje mrocznych sił, o których nie śniło się ani filozofom, ani ekonomistom.

Solidne dialogi w asyście przeróżnych narracyjnych dodatków (wyimki z protokołów, listów, pamiętnika, zapis nagrania) zdecydowanie uatrakcyjniają lekturę tomu, realistycznie zilustrowanego przez Tomma Cokera („Undying Love”) wspieranego przez kolorystę Michaela Garlanda („Moon Knight”). Rewelacyjnie uchwycona przestrzeń wielkomiejskiej dżungli, sugestywne ujęcia wnętrz skąpanych w półcieniach oraz bogata gama emocji malujących się na obliczach bohaterów (vide: sekwencja przesłuchania Wiktora Eresko udowadniającego Dumasowi, że nie warto z nim zadzierać) to tylko niektóre z wizualnych atutów recenzowanego woluminu – jak zwykle w przypadku Non Stop Comics – wydanego na dobrym papierze i zamkniętego w przyjemnej w dotyku okładce.

„Chwała mamonie” jest sugestywnym, wgryzającym się w pamięć noirowym horrorem oferującym nietuzinkowy, inteligentny i prowokacyjny scenariusz oraz wywołującą gęsią skórkę oprawę graficzną. Komiks wart wyłożonych nań (nomen omen) pieniędzy.
Jonathan Hickman, Tomm Coker: „The Black Monday Murders. Tom 1: Chwała mamonie” („The Black Monday Murders Volume 1: All Hail, God Mammon”). Tłumaczenie: Paweł Cichawa. Wydawnictwo Non Stop Comics. Katowice 2017.