Wydanie bieżące

1 czerwca 11 (347) / 2018

Przemysław Pieniążek,

PRZYGODY GALA ALIXA (ALIX SENATOR. CYKL DRAPIEŻCÓW. WYDANIE ZBIORCZE)

A A A
W 1948 roku francuski scenarzysta i rysownik Jacques Martin (1921-2010) rozpoczął prace nad pierwszymi przygodami Alixa, galijskiego chłopca (inicjalnie będącego niewolnikiem), z czasem usynowionego przez Honoriusza Gallę. Akcja opowieści, debiutującej na łamach belgijskiego periodyku „Tintin”, osadzona została w realiach starożytnego Rzymu, zaś tytułowy bohater błyskawicznie stał się przyjacielem, a potem człowiekiem do zadań specjalnych samego Juliusza Cezara. Należy wspomnieć, że rysowana stylem ligne claire seria o Alixie (opierająca się na pieczołowicie zbieranej dokumentacji historycznej oraz ikonograficznej) wciąż jest kontynuowana w praktycznie niezmienionej formie i aktualnie liczy trzydzieści sześć tomów. Co więcej, dała ona początek kilku seriom pobocznym. Obok bogato zdobionych albumów edukacyjnych „Podróże Alixa”, dwutomowej „Odysei Alixa” (utrzymanej w formie zbioru ilustrowanych listów z licznych eskapad protagonisty) czy tworzących niezależne całostki komiksów „Alix opowiada” (nietuzinkowe biografie Aleksandra Wielkiego, Kleopatry i Nerona), dużą popularność zdobyła debiutująca w 2012 roku seria „Alix senator”.

Ów rozgrywający się wiele lat później (w stosunku do oryginału) sequel pokazuje bohatera jako mężczyznę w sile wieku, aktualnie obracającego się w środowisku Oktawiana Augusta. Twórcy niniejszej inicjatywy, scenarzystka Valérie Mangin oraz rysownik Thierry Démarez, wzbogacili biografię Gala o nowe fakty, stopniowo wyjaśniane w kolejnych epizodach komiksowego poliptyku. Tak jest z historią przybranego syna Alixa, Egipcjanina Chefrena, którego Alix (mający także potomka o imieniu Tytus) wychowuje w zastępstwie prawdziwego ojca, Enaka – swojego nieodłącznego druha z czasów młodości. Niniejsza seria, osadzona na tle wydarzeń historycznych oraz realiów powstającego pod wodzą Oktawiana Imperium Romanum, składa się z dwóch kilkutomowych cyklów – pierwszy z nich właśnie ukazał się nakładem wydawnictwa Elemental.

W otwierających album „Krwawych orłach” Alix Grakchus będzie starał się udaremnić zamach na Oktawiana Augusta, by chwilę potem – w segmencie zatytułowanym „Ostatni faraon” – udać się do Aleksandrii w celu zweryfikowania pogłosek o tym, że Juliusz Cezar… nadal żyje. Natomiast konsekwencje dramatycznych wydarzeń ukazanych w niniejszym epizodzie stanowią treść „Sprzysiężenia Drapieżców”, gdzie dalsze próby obalenia „uzurpatora” Augusta wchodzą na wyższy poziom. W każdej z przywołanych historii Valérie Mangin kładzie nacisk na utrzymanie równego poziomu napięcia, sprawnie budowaną perypetię, wiarygodne ukazanie przesłanek stojących za poczynaniami bohaterów oraz na przekonujące zawiązanie relacji między dramatis personae (przynależących zarówno do świata fikcji, jak i będących postaciami historycznymi). Francuska scenarzystka dba również o rzetelne ukazanie społecznej, obyczajowej i kulturowej specyfiki tamtego okresu, poruszając przy tym wątki dotyczące brudnej polityki oraz wszechobecnej gry pozorów.

Z kolei Thierry Démarez w realistyczny sposób prezentuje uczestników wydarzeń, skrupulatnie rekonstruując wszelkie urbanistyczne, architektoniczne bądź topograficzne niuanse kalejdoskopowo zmieniających się lokacji. Niezłe ujęcia panoramiczne (także z lotu ptaka) plus przygaszona kolorystyka dobrze współgrająca z klimatem konkretnych opowieści to kolejne atuty prac Francuza.

Okraszony historycznymi dodatkami pierwszy zbiorczy tom „Alixa senatora” powinien skusić miłośników starożytności, ale także amatorów „realistycznych” w formie i treści komiksów przygodowych niepozbawionych waloru edukacyjnego.
Jacques Martin, Valérie Mangin, Thierry Démarez: „Alix senator. Cykl Drapieżców. Wydanie zbiorcze” („Alix Senator: Les Aigles de sang / Le Dernier Pharaon / La Conjuration des rapaces”). Tłumaczenie: Wojciech Birek. Wydawnictwo Elemental. Warszawa 2018.