do strony głównej
Plastyka - wydarzenia

PIĘKNI DWUDZIESTOLETNI



Anna Konik i Monika Wiechowska "Terytoria obecności". Wideoinstalacja, fotografia CSW Zamek Ujazdowski. Warszawa, al. Ujazdowskie 6. 28 czerwca - 29 wrzesnia 2004

Wystawa "Terytoria obecności" prezentuje instalację wideo Anny Konik pt. "Przezroczystość" oraz fotografie Moniki Wiechowskiej. Oba projekty mówią o samotności, a łączy je przyjęta przez artystki perspektywa intymnej obserwacji i autentyzm. Projekt Anny Konik opowiada o samotnych ludziach, którzy żyją w całkowitym zapomnieniu, odrzuceni przez społeczeństwo, jakby znaleźli się poza czasem. Zamknięci w swoich mieszkaniach, w swoich własnych historiach, są skazani na życie tylko ze wspomnieniami. Artystka ukazuje obraz człowieka wyalienowanego, "człowieka bez ciała", przezroczystego. Czworo bohaterów, do których dotarła Anna Konik, opowiedziało jej przed kamerą swoje losy. Wspominają młodość, bliskich, opowiadają o ludziach, których spotkali w życiu. Są samotni i rozpaczliwie poszukują ludzkich więzi, czasami zaskakująco zdolni do refleksji nad własnym losem, niby najbardziej wnikliwi obserwatorzy. Te opowieści stały się dla nich rodzajem katharsis, bo nagle całe życie stało się ośmiominutową historią, a czas przestał płynąć. Ich opowieści przypominają posępne bajki, ciemne i pełne goryczy, w których nie ma miejsca na szczęśliwe zakończenie, zaś oni sami przypominają postaci z dramatów Becketta. Wyjściowy materiał dokumentacyjny, czyli nagrane na taśmę wideo relacje każdej z osób, został przez artystkę opracowany za pomocą technik multiplikacji i animacji. Całość ma strukturę pasażu.

Monika Wiechowska zwraca w swoich pracach szczególną uwagę na wewnętrzną konstrukcję obrazu fotograficznego, bada kody językowe medium, którym się posługuje i buduje misterne związki kulturowe odsyłające uważnego widza do bogatego kontekstu ikonograficznego historii sztuki. Zarazem jej prace nacechowane są bardzo subiektywną relacją do rzeczywistości i niemal ekshibicjonistyczną szczerością. To połączenie intymności sfery prywatnej z tradycją estetyczną pozwala na stworzenie niezbędnego dystansu, co z kolei nadaje fotografiom Wiechowskiej intrygującą wieloznaczność. Wystawa w CSW pokazuje około 30 fotografii wyselekcjonowanych z nowych prac artystki, które nie były jeszcze nigdzie pokazywane, oraz z wcześniejszych realizacji. Najnowszy materiał powstał w czasie pobytu Wiechowskiej w Gruzji. Są to fotografie tajemniczych, opustoszałych miejsc, popadających w ruinę domów ze śladami dawnej świetności, którym towarzyszy klimat nostalgii, a zarazem dziwnej bezczasowości. To wrażenie bycia poza konkretnym czasem przywołało u artystki wspomnienia dotyczące zupełnie innych miejsc i wiążących się z nimi emocji. Dzięki temu możliwe stało się połączenie w tym projekcie wcześniejszych prac i skonstruowanie szczególnego rodzaju narracji opowiadającej o wędrówce poprzez kolejne warstwy indywidualnej pamięci.

Grupa SAM, Twożywo "Przesyt"
Galeria Laboratorium i przestrzeń publiczna Warszawy. Wystawa czynna od 11 czerwca 2004.


"Przesyt" to roboczy tytuł wspólnego projektu dwóch kolektywów artystycznych, trójmiejskiego SAMu oraz warszawskiego Twożywa. Obydwie grupy znane są z traktowania sztuki jako formy społecznego zaangażowania, realizacji projektów w przestrzeni publicznej, posługiwania się w pracach lapidarnymi komunikatami graficznymi, znakiem, tekstem oraz strategiami bliskimi reklamie i propagandzie. Część "Przesytu" realizowana będzie w Galerii Laboratorium, inne elementy projektu pojawią się w przestrzeni publicznej Warszawy.

Aneta Grzeszykowska i Jan Smaga "Plan"
Świetlica Rastra. Warszawa, ul. Hoza 42 m 8. 13 maja - 3 lipca 2004


Adam-X "Implant"
Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski. Warszawa, Aleje Ujazdowskie 6. Galeria Okna oraz różne przestrzenie nie-galeryjne CSW


Wystawa "Implant" to wymykający się gatunkowym zaszufladkowaniom projekt łączący elementy (kontr)kultury vlepkarskiej, posługiwanie się znakiem graficznym jako elementem organizuj cym/infekującym przestrzeń instytucji wystawienniczej, oraz traktowanie realizacji artystycznej w kategoriach bliskich biologii i botanice - myślenie o pracy jako tworze powstającym i rozwijającym się w sposób przypominający żywy organizm. Autorem projektu jest m ody artysta Adam Jastrzębski podpisujący swoje realizacje nickiem Adam-X. Użycie pseudonimu jest tu nieprzypadkowe - punktem wyjścia artysty są bowiem ręcznie wykonywane vlepki. Każda z nich może funkcjonować - i funkcjonuje - jako autonomiczny znak umieszczony w przestrzeni publicznej, np. w autobusie. Jednocześnie jednak każdą z vlepek potraktować można jako moduł służący do budowania większej całości.

"Gerls Exhibiszyn"
ZOO. Chmielna 24. Wystawa czynna od 8 czerwca 2004.


Na projekt składają się: Bendera - film, Misztur - serial rysunkowy "-Lolite 2"; Przyszychowska "siedem głównych". Malarstwo; Szeweluk - projekt.

Anna Nałęcka "Gry i zabawy parami styczne, version 2.004"
Galeria Kronika. Bytom, Rynek 26. Wystawa czynna od 11 czerwca





Joanna Rajkowska "Pozdrowienia z Alej Jerozolimskich"
Rondo Ch. de Gaulle'a, 13 grudnia 2002 - 13 grudnia 2003


"Pozdrowienia z Alej Jerozolimskich" to projekt publiczny w przestrzeni miasta. Jego głównym elementem jest sztuczna palma daktylowa: Phoenix Canariensis, która stoi w Warszawie na skrzyżowaniu: Alej Jerozolimskich i Nowego Światu, na wysepce ronda de Gaulle'a i pozostanie tam przez 12 miesięcy." Pozdrowienia z Alej Jerozolimskich" są pomysłem wziętym z języka, z opowiadania, z próby opisania podróży do Izraela. Szpalery palm wzdłuż Alej Jerozolimskich miały stanowić podsumowanie wyprawy, którą Joanna Rajkowska i Artur Żmijewski odbyli wiosną 2001 roku. W rozumieniu dosłownym jest to przeniesienie widoku, który w Izraelu jest oczywisty, do Warszawy, na ulicę, której nazwa z kolei odsyła do Izraela. W warstwie mniej dosłownej palma nawiązuje do wyrażenia, którym w języku polskim opisujemy co nie do pomylenia, co poza naszym sposobem pojmowania, co, co mówiąc krótko, uznajemy za idiotyczne. Z pewnocią ta palma jest zbiorowym, absurdalnym przedsięwzięciem wielu osób i w ten sposób spełnia się jej podstawowa funkcja: zgromadzić ludzi, postawić wobec czego, czego nie rozumieją.

 


| strona główna | film | plastyka | teatr | muzyka | kontakt | archiwum |