Hiszpański scenarzysta Enrique Sánchez Abulí („Maria Dolares”, „Alex Magnum”, „Pirates”) oraz urodzony w Barcelonie Jordi Bernet („Cicca Dum-Dum”, „Jonah Hex”, „Kraken”) mają na wspólnym koncie słynny cykl „Torpedo 1936”, będący nie lada gratką dla osób ceniących sobie przewrotnie dowcipne, niebaczące na kwestie jakiejkolwiek poprawności oraz niestroniące od przemocy (w tym seksualnej) czarne kryminały. W portfolio tego kreatywnego duetu znajduje się także „Czarna seria”: zbiór zróżnicowanych pod względem metrażu opowiastek utrzymanych w najróżniejszej konwencji gatunkowej, choć jednogłośnie przypominających, że piekło to inni.

Nakładem wydawnictwa Lost In Time ukazał się (liczący ponad 340 stron i zamknięty w twardej oprawie) wolumin, którego zawartość (pomijając skromną galerię szkiców) podzielona została na pięć części. Pierwszą z nich są „Mroczne opowieści”: potężny zestaw groteskowych, jadących po bandzie, skrzących się od czarnego humoru historii. Przykłady?

Jeśli chcecie poznać oblicze „Zemsty”, sięgnijcie po otwierającą niniejszy zbiór opowiastkę o skazanym na śmierć buntowniku, który domaga się spełnienia (dość specyficznego) ostatniego życzenia. Tytułowy „Little”, czyli mężczyzna o wzroście dziecka, pełni obowiązki narratora w perwersyjnej opowieści o fatalnym zauroczeniu. Z kolei beznogi pucybut Charlie jest gotów na wszystko, byle tylko znów móc chodzić. Mówiąc krótko – „Gdybyście wiedzieli, co było potem”, być może inaczej obstawialibyście/obstawiałybyście finał tego soczystego epizodu. Poruszająca wątek przemocy wobec zwierząt „Ptaszynka” jest natomiast zaskakującą przypowiastką o utraconej niewinności, podczas gdy „Obsesja” na punkcie kobiecej piersi (zgadza się, jednej – bo amputowanej) napędza spiralę perypetii w tym onirycznym studium chorobliwego przypadku.

Radośnie rzucający mięsem „Patałach” podejmuje problem młodzieżowego buntu oraz zbrodni będącej efektem tragicznej pomyłki, zaś „Żar, który wygasa” ukazuje smutne losy kobiety, która na bezludnej wyspie zostaje wystawiona na łaskę swoich wcześniejszych absztyfikantów. Jeśli myślicie, że miejscowy dziwak zwany także jako „Mr Monster” jest prawdziwym złoczyńcą w tej upiornej historii, cóż – możecie się naprawdę zdziwić. Z kolei „Najlepszy przyjaciel człowieka” (ukazujący perypetie prehistorycznego przodka oraz towarzyszącego mu wilka) w rewelacyjny sposób udowadnia, że wszelkie sentymenty schodzą na dalszy plan, gdy do głosu dochodzą instynkty.

Okraszony przaśnym humorem „Gold Digger” rekonstruuje okoliczności, mocą których protagonista znalazł się w obecnym położeniu: ze stryczkiem na szyi. Wizyta u stomatologa zamieniająca się w krwawą konfrontację? Cóż, „Darowanemu dentyście” nie zagląda się w zęby – a już na pewno nie warto go rozsierdzać. Wątek zemsty po latach zyskał iście zwariowaną realizację w epizodzie „Misisiuripi River”, zaś spowiedź ciemnoskórej osiemnastolatki, której życie nie oszczędzało, prowadzi do ponurej konkluzji w duchu „Czarno tak to widzę”. Front I wojny światowej jest miejscem akcji „Kamuflażu”, jaki desperacko starają się przywdziać dwaj żołnierze otoczeni przez zmasakrowane ciała poległych towarzyszy. A dyrektywa „Tylko w ostateczności” stanowi punkt wyjścia dla dowcipnego studium władzy i przemocy analizowanego na przykładzie (wymykającego się spod kontroli) starcia funkcjonariuszy policji z kontestatorami.

Opierający się na rasowych stereotypach „Małpoteizm” bierze na celownik misje humanitarno-ewangelizacyjne, podczas gdy przekonanie, że „Statystyki nie oszukasz”, stanowi źródło inspiracji dla krótkiej opowieści o konsekwencjach jednej upojnej nocy. Równie okrutni, co bezmyślni amerykańscy lotnicy z czasów II wojny światowej są bohaterami zwięzłej nowelki „Joe »Number One«”, podczas gdy tytułowy „Valdo” odgrywa zaskakującą rolę w nowelce o małżeństwie z konieczności, w amerykańskiej kulturze nie bez kozery określanym mianem shotgun wedding. Natomiast jeśli interesuje was, jakie słowo „Rymuje się z Renata”, na własną odpowiedzialność zgłębcie treść tej krwistej historyjki o mordercy prostytutek. Okrzyk „Viva Mexico!” jeszcze długo wybrzmiewa po lekturze humorystycznej opowieści o spartaczonej egzekucji, natomiast chęć, by „Wznieść się ponad to wszystko”, towarzyszy pewnemu misjonarzowi, który z rosnącym przerażeniem wysłuchuje spowiedzi konającego. A na osoby zainteresowane tym, jakie artefakty lubi zbierać „Kolekcjoner”, czeka wizyta w jadłodajni, w której rozpęta się istne pandemonium.

W drugiej części „Czarnej serii” znalazła się dość obszerna nowela „Ab irato. Natura bestii”, czyli mocny, noirowy thriller erotyczny, w którym główne role odgrywają między innymi kobieta fatalna, były bokser, przykuty do inwalidzkiego wózka mąż-senior oraz ciemnoskóry służący. Trzeci segment omawianego tomu wypełnia sześć odcinków (pełnych seksu, przemocy oraz niesamowitych wolt fabularnych) westernowych przygód rewolwerowca Snake’a, natomiast część czwartą (składającą się z sześciu odsłon razem z prologiem) stanowią perypetie grupy degeneratów uwięzionych na karnej planetoidzie, którzy marzą o tym, by być „Z powrotem w domu”, czyli na Ziemi. Piąty, finalny segment stanowią dwa opowiadania: makabryczna narracja o szeryfie poszukującym zaginionej kobiety („Tak to bywa, jak wszystko gra”) oraz równie zwięzła historyjka o dwóch przyjaciółkach, z których jedna niebawem wyjdzie za mąż – przy czym okoliczności ślubu nie są godne pozazdroszczenia („Spojrzenie”).

Smoliście czarny, niepoprawny humor; mocna erotyka i przemoc seksualna; cięte dialogi podlane soczystymi wulgaryzmami, a do tego niezapomniane puenty poszczególnych nowelek: pozbawione kolorystycznej asysty, rysowane z miejsca rozpoznawalną kreską opowieści tworzące „Czarną serię” to komiksowy granat, który powoduje wybuch śmiechu, wywraca na nice tematy tabu, rozrywa czytelniczą sferę komfortu. Adnotację o tym, że wolumin skierowany jest do osób pełnoletnich, sugeruję potraktować serio – natomiast czytelnicy zaznajomieni/czytelniczki zaznajomione z poetyką dowolnej odsłony cyklu „Torpedo” doskonale wiedzą, czego mogą się spodziewać.

Enrique Sánchez Abulí, Jordi Bernet: „Czarna seria” („Serie Negra”). Tłumaczenie: Jakub Jankowski. Lost In Time. Nieledew 2025.